به سبزینه ی حضورعظیمت

سکوت را دعوت می کنم

وعلامتی اینگونه ( ! )

برحیرت خاکی چشمانت

می نشانم

این

این آخرین باریست

که برای اولین بارمن تورا می بینی

باران که بباردمیروم دلکم

گم می شوم درگل ولای محبت

شب بوهای تنهای این چهارراه

این بار اما دستان خدارادردست دارم

بیاای دوست

تارسیدن

تاعطراقاقیای حیاط مادربزرگ

تاشکفتن اولین خوشه های گندم 

هنوزفرصت

باقی ست...